ER WAS EENS...... (de nieuwe bewoner)

Er was eens een huisje met een tuintje, en in dat tuintje bloeiden de bloemen weelderig en er was een prachtig helder groen grasveldje. De mensen die in dat huisje woonden zaten graag in hun tuintje en genoten van al die mooie fleurige kleuren en van de complimentjes die ze over hun tuintje kregen van al die mensen die voor het grote hek bleven staan. Op een dag kwam er een nieuwe bewoner in het huisje wonen, hij nam de tuin volledig onder handen met zijn grote grove poten. Hij gromde tegen de bloemen wat staan jullie daar nou te pronken met al die kleuren het enige wat ik mooi vind aan jullie zijn de stokken (takken/stelen)) waar jullie op zitten en die zijn vanaf nu van mij.
De mooie paarse bloemetjes die
veilig onder de grote boom stonden  en  dachten dat hij  niet bij ze zou kunnen komen beefden op hun wankele steeltjes als hij ze hoogst persoonlijk wat water ging geven, haha vonden ze vast niet leuk want na een tijdje waren ze ineens verdwenen. Het mooie groene grasveld was toch ook niets voor hem, wel nee veel te netjes en wat een akelige kleur dat kon wel wat minder. Dus groef hij tot de modder naar boven kwam. Wat stond dat leuk al die hobbels en kuilen beter dan dat strakke gedoe. Het allermooiste vond hij als het dan ging regenen ¨JIPPIE¨ dat maakte de tuin extra interessant om in te rollebollen.
En wat zeurden die mensen toch die voor het hek bleven staan toen het vrouwtje met zo´n lawaaiding over het laatste gras reed en die zeiden ¨nou, nou daar valt ook niet veel meer te maaien¨ .
Ja de mensen, ach ze waren wel eens boos op hem als hij de gang in stoof waar van die belachelijk witte tegeltjes lagen (was wel leuk om te gebruiken als glijbaan) en ze hadden daar van dat rare doorzichtige spul in de deuren. Oke hij was niet altijd even schoon en soms wat onbehouwen en de tegeltjes in de gang waren ineens wel wat minder wit. O ja en dat rare doorzichtige spul in de deur ja dat was toch zo gek als hij daar tegen aan stond met zijn poten en kop dan kon hij er ineens niet meer door heen zien het leek wel hekserij. Ach die mensen hadden toch wel rare dingen vond hij , voor dat hij de straat over mocht steken moest hij eerst gaan zitten belachelijk toch. Ze zijn zelfs met hem naar een groot veld geweest waar allemaal andere honden liepen en die stakkers moesten allemaal het zelfde doen ZIT, HALT, AF.

Nou ja hij doet wel mee hoor ¨als hij er zin in heeft¨ het schijnt dat het vrouwtje daar gelukkig van wordt. Maar ja soms kan hij het echt niet laten hoor en dan krijgt hij ¨de kolder in de kop¨ tenminste dat heeft hij het vrouwtje duidelijk horen zeggen, nou zeg het enige wat hij dan doet is van die leuke schijn aanvallen maken naar die stakkers die ook maar dat saaie werk moeten doen iemand moet toch voor de pret zorgen nietwaar. De baasjes die dan bij die stakkers horen schrikken zich een hoedje LOL haha. 

Het vrouwtje trekt dan flink aan dat ding om zijn nek en denkt dan dat ze hem ¨corrigeert¨ ach hij laat haar dat maar geloven want dan is hij ¨braaf¨en heeft ze ineens een koekje voor hem in de hand. Hij heeft extra goed opgelet en weet nu precies waar ze die koekjes bewaard. Na een tijdje stoppen ze met dat gedoe en dan hoort hij het vrouwtje zeggen dat hij nu wel erg moe moet zijn, moe wie ikke? welnee ik heb energie voor tien! Vrouwtje moe? Ja dat zeker. Het fijnst vind hij toch wel ´savonds vlak voor dat hij in zijn mand moet omdat iedereen gaat slapen, de baas en het vrouwtje drinken dan nog een beker met van dat witte spul wat ze melk noemen dat doen ze dan eerst in een ding wat draait. Als er piepjes gaan dat halen ze het eruit en dan krijgt hij ¨JIPPIE¨ ook een bakje met wat lekkers , ze noemen het een nachtmutsje yoghurt en dat vind hij toch lekker hummmm. Hij let dus heel goed op als de piepjes gaan want soms horen ze het niet dan zijn ze te druk in gesprek en dan moet hij hun waarschuwen dat de piepjes toch echt zijn gegaan . Ja hij heeft het nog niet zo slecht in dat huisje met dat tuintje hij heeft een plekje in de kamer waar hij heerlijk ligt op een warm kleedje en de baas laat hem´s morgens toch weer uit. En als hij uit is gelaten dan mag hij weer in de tuin spelen en hij moet zeggen het kost wat werk maar die tuin begint nu echt te lijken op wat hij in zijn kop had n.l een prachtige woestenij. En ach die paar bloemetjes die er nog staan nou vooruit dat moet dan maar, want ach hij ziet het vrouwtje toch ook wel graag blij en gelukkig en per slot van rekening wonen ze bij HEM in en moet je toch de goede harmonie bewaren niet waar.

 

@ in een huis met een tuintje.

 

karakters over.

                        

	pssst...extra smileys?